Kees heeft het weer gedaan...
Heeft jouw innerlijke kakelaar al een naam?
Ik heb mijn kluskleren aan, over een paar dagen komt er een puppy bij in huis en ik heb nog zo-veel te doen voordat ze kan komen! Otto al helemaal voorbereid dat er een tornado in zwart-witte schapedoeskleren aan zit te komen.
Ik wil de openslaande tuindeuren nog schilderen en het grote raam die dezelfde afmetingen heeft. Het is donderdag en het is ineens guur buiten. Het is heel belangrijk dat ik vanochtend op 2 april mijn facturen stuur, want dat zijn mijn inkomsten.
O ja, nog even die cliënten een berichtje sturen om te vragen of ik wat voor ze kan betekenen vandaag. Ik voel me nuttig bezig. Ik ben ook oprecht geinteresseerd in mijn cliënten want ik gun het ze dat ze een stapje verder komen. Als dat dan betekent dat mijn schilderwerk geen vooruitgang heeft, is dat maar zo.
Tenminste, dat is wat Kees mij wil laten denken.
O ja, ik ben ook nog best moe, die vermoedens van de overgang helpen niet mee, logisch toch dat ik even geen zin heb…
Jááá Kees. Ik heb het al gehoord. Je gunt mij een heerlijk ochtendje Netflix en het is natuurlijk he-le-maal oké als ik even een baaldag heb. Toch?
Nee dus, want ik heb wat te doen. Voordat de staart van Djazz straks een verfkwast wordt.
Wie is Kees?
Ik ben te moe om dit te doen... of... Kees zegt dat ik te moe ben...
Voel je het verschil? In het eerste geval is het een feit. In het tweede geval is het een mening alsof die van iemand is waar je het niet mee eens hoeft te zijn.
Waarom werkt dit zo goed bij een druk brein?
Eerst iets belangrijks: Kees is niet gemeen. Hij doet gewoon zijn werk.
Je brein is namelijk altijd bezig met één ding: pijn vermijden en plezier verkrijgen. Dat is geen zwakte — dat is hoe elk menselijk brein werkt. Kees is de stem die dat bewaakt. „je bent moe‟ is geen aanval. Het is je brein dat zegt: dit voelt risicovol, laten we het vermijden.
Bij een druk brein zoals bij ADHD, ADD, hoge gevoeligheid werkt dat systeem extra gevoelig. Meer prikkelgevoeligheid betekent meer pijnvermijding. Meer pijnvermijding betekent meer Kees.
Daar komt nog iets bij: als je opgegroeid bent met ervaringen van „je doet het verkeerd‟ of „anders lukt het wel‟, heeft je brein die patronen opgeslagen als waarheid. Kees heeft dus ook nog eens jarenlange training gehad. Hij weet precies welke knoppen hij moet indrukken.
Een naam geven aan die stem helpt je om dat mechanisme te zien. Niet om het weg te maken, want Kees verdwijnt niet. Maar wel om er niet automatisch in mee te gaan.
Drie dingen die je meteen al kunt proberen
Geef je stemmetje een naam:
Kies iets wat een beetje komisch is. Niet „Darth Vader‟, maar gewoon een naam. Kees. Henk. Rutger, Jet Freggel, Iets waar je een beetje om kunt lachen. Die lichte afstand is precies de bedoeling.
Benoem het hardop of schrijf de naam eens op:
Als die stem zich laat horen, zeg het letterlijk: „Oh, Kees is er weer.‟ Of schrijf het op: „Kees zegt dat ik te moe ben.‟ Dat klinkt misschien raar, maar het werkt. Je maakt de gedachte zichtbaar en daarmee kleiner.
Reageer op Kees (of jouw geniale naam) zoals je op een vriend zou reageren:
Zou jij tegen een vriendin zeggen: „typisch jou, altijd dezelfde excuses‟? Waarschijnlijk niet. Probeer Kees te beantwoorden met de vriendelijkheid die je anderen geeft. Niet omdat je hem gelijk geeft, maar omdat je er niet mee in de clinch hoeft. Je kunt zeggen: dankjewel Kees, maar ik kies er nu voor om mijn eigen plan te trekken. Vaak is het wel handig om te bedenken: draagt deze actie nu bij aan mijn doel?
Om nog even op mijn voorbeeld terug te komen: ik weet dat ik me echt eraan ga storen als die deuren en dat raam niet klaar zijn voordat Djazz komt en ik zeg nu dus ook tegen Kees: Ja, ik ben moe. En ik weet dat het me straks rust gaat opleveren als ik tóch die kwast weer even pak en mijn klus ga aanpakken.
Terug naar vanochtend, waar zat Kees?
Terug naar vanochtend — waar zat Kees?
| Wat Kees zei | Wat hij eigenlijk deed |
|---|---|
| "Logisch dat je geen zin hebt, je bent moe." | Kees verkleedt zich als zorgzaamheid. Hij heeft gelijk dat ik moe ben. Maar hij gebruikt het om me stil te zetten. |
| "Die vermoedens van de overgang helpen ook niet mee." | Ook waar. En toch: Kees gebruikt het als argument om niks te doen, in plaats van als reden om het rustig aan te doen. |
| "Het is helemaal oké als je een baaldag hebt." | Dit klinkt als zelfcompassie. Maar Kees zegt het op het moment dat ik gewoon aan het werk wil. Vals spel. |
| De facturen sturen, dat deed ik gewoon. | Dat was niet Kees. Dat waren mijn waarden. Mijn inkomen telt. Ik zorgde voor mezelf. |
| De cliënten een berichtje sturen, ook gewoon gedaan. | Ook niet Kees. Dat was echte interesse, echte verbinding. Kees had daar niks mee te maken. |
Zie je wat er gebeurt? Kees krijgt vaak te veel credits. Hij was er vanochtend, maar de dingen die er echt toe deden, die kwamen niet van hem. Die kwamen van mij.
Dat onderscheid leren maken: dit is Kees, en dít ben ik, is precies waar het om gaat.
Kees leren herkennen is een van de eerste dingen die we doen in
Chaos uit je Hoofd
de online training die start op 2 mei.
Zes weken lang werken aan de eerste hoofdstukken van jouw persoonlijke gebruiksaanwijzing voor je hoofd. Op jouw manier, in jouw tempo. Nieuwsgierig?